รายการสินค้า

RSS สินค้าใหม่

ค้นหา


ข่าวสารวันที่ 1/10/2556

          สวัสดีครับ วันนี้มากลับมาทักทายกันครับ เริ่มต้นเดือนใหม่กันแล้วครับตั้งใจทำงานกันต่อไป ช่วงนี้ผมว่าตลาดดูแล้วมันนิ่ง ๆ นะครับ แต่แปลกอย่างนึงคือไม่มีพระหลุดออกมาขายเลยครับ วัน ๆ มีแต่พระไม่แท้จากชาวบ้านมาให้ชมนับไม่ถ้วน ผมว่าคนรวยเค้าก็ไม่ปล่อยพระออกมากัน ไม่เหมือนสมัยปี 2540 ตอนนั้นพระเทออกมาเยอะมากหาเงินซื้อไม่ทันเลยครับ ถ้าตอนนั้นพอมีเงินเหมือนตอนนี้หละก็สนุกเลยครับ ต้องยอมรับจริง ๆ ว่าพระแพงมากจริงๆ ถ้าใครหายวงการไปสัก 2-3 ปี รับรองกลับมางงทุกคนครับ แต่ใช่ว่าพระแพงแล้วจะขายได้นะครับ ผมว่าแพงมาจากส่วนนึงคือมีคนขายพระมากขึ้น เอาแค่พระในมือเซียนก็มูลค่ามหาศาลแล้วครับ ผมค้นพบอย่างนึงคือพระที่สะสมจะต้องเป็นพระที่สวย และดูง่าย ๆ ผมว่าในอนาคตพระที่แพงต้องเป็นพระที่สวยและดูง่าย พระไม่สวยผมว่าจะถูกเลยครับ แต่ก็ไม่แน่อาจจะมีตลาดที่รองรับพระแบบนั้นอยู่ซึ่งผมอาจจะไม่คุ้นเคยก็ได้ เพราะตอนนี้ลูกค้าพระผมต้องการแต่พระหลัก ๆ สวย ๆ ทั้งนั้น รวมทั้งตัวผมเองก็ชอบแต่พระหลัก ๆ สวย ๆ ตอนนี้พระย่อยถ้าไม่สวยจะผ่านเลยครับ อยากเน้นแต่พระหลัก ๆ เท่านั้น เห็นตลาดแบบนี้เจอพระถูกใจก็ซื้อตลอดอย่างวันนี้ก็เช่นกันเจอพระหลวงปู่ทวด วัดช้างให้ เนื้อว่านปี 2497 พิมพ์พระรอดหน้าใหญ่เข้าให้ เห็นปุ๊ปถูกใจครับ ชอบจริง ๆครับพระแบบนี้ ผมอาจจะเป็นเซียนรุ่นเก่าก็ได้ ผมว่าพระหลวงปู่ทวดถ้าจะสุดยอดต้องนึกถึงพระเนื้อว่าน ปี 2497 แต่ปัจจุบันกลายเป็นพระโลหะความนิยมจะคล่องกว่า มาวิเคราะห์สาเหตุอาจจะเนื่องจากเนื้อว่านเป็นพระที่มีหลายโซน มีหลายพิมพ์ ถ้าคนไม่แม่นจริงจะดูไม่ออก คิดดูครับพิมพ์พระรอดนับไป นับมามีเป็น 10 พิมพ์ พิมพ์กลางก็เกิน 10 พิมพ์ ต้องจำให้ได้ และเนื้อพระก็มีโซนที่เป็นเนื้อแก่ดิน แก่ว่าน ดังนั้นกว่าจะเป็นเนื้อว่านก็หนักเหมือนกันครับ แต่พอเป็นแล้วก็สบายครับ มีหลักไม่ยากหรอกครับ ผมเป็นคนที่ชอบพระหลวงปู่ทวดมาก ๆ พอ ๆ กับพระสมเด็จเลยครับ ผมเล่นหลวงปู่ทวดตั้งแต่ยังไม่แพง พวกเหรียญเม็ดแตงเม็ดนึงหลักร้อย เตารีดเล็ก 5-6 พัน เหรียญต่างๆ องค์ละพันกว่าบาท ผมเล่นมาตั้งแต่ราคาแบบนั้น ในสมัยนั้นผมจะสนใจแต่เนื้อว่านมาก พอได้มีโอกาสห้อยก็พบกับตัวเองว่าพุทธคุณท่านสุดยอด ผมก็ไม่คิดนะครับว่าราคาท่านจะพุ่งไปขนาดนี้ เคยมีคนแนะนำให้ผมเก็บอาปาเช่สักร้อยองค์ ตอนนั้นองค์ประมาณหมื่นบาท คิดดูถ้าเก็บไว้ตอนนี้เป็นเศรษฐีย่อย ๆ เลยครับ แต่เราอยู่ในอาชีพนี้ต้องมีการซื้อมาขายไป ทำไงได้ครับยกเว้นองค์ที่ชอบจริง ๆ ก็เก็บไว้อยู่ คิดดูพระเล่นกันแสนกว่าผมซื้อ 2.5 แสน มีแต่คนว่าผมบ้า และที่บ้าหนักเลยตอนก่อนน้ำท่วมมีคนต่อผม 7 แสนผมไม่ขาย อาปาเช่นะครับ ตั้งใจเก็บต้องลืมไปเลยครับ แต่ถึงจะชอบอย่างไรพระที่อยู่ในใจผมมาตลอดก็คือพระเนื้อว่านปี 2497 ผมเป็นคนที่ชอบสะสมเนื้อว่านมาก ตอนนี้มีเป็น 10 องค์ พอเล่นมานาน ๆ จะรู้ว่าพระแบบไหนที่ดูยาก แบบไหนที่ดูง่าย ตัดปัญหาครับดูยากไม่ซื้อ ซื้อดูง่าย ๆ อย่างเดียว ซื้อพระโซนเทา มีไขว่าน มีเม็ดแดง ดำ ขาวที่เห็นชัด พอซื้อดูง่ายก็จบครับ ไม่มีปัญหาอะไร และสิ่งที่ผมค้นพบอย่างนึงก็คือลูกค้าผู้ใหญ่ต่างหาแต่พระเนื้อว่านเท่านั้น หาพอ ๆ กับว่ามีสมเด็จก็ต้องมีหลวงปู่ทวดเนื้อว่านด้วยแบบนั้นจริง ๆ นะครับ องค์ที่ผมได้มาใหม่นี้เป็นพิมพ์พระรอดหน้าใหญ่ที่สวยมาก ๆ องค์นึง พระสวยจริงๆ ครับหน้าตาใหญ่กลมป๊อก ไม่ต้องเถียงเลยครับว่าหน้าใหญ่ หรือหน้าเล็ก เรื่องหน้าใหญ่หน้าเล็กมันเป็นอย่างนี้ครับ เมื่อก่อนพระรอดจะแบ่งเป็นหน้าใหญ่ หน้ากลาง หน้าเล็ก มีประกวดทั้ง 3 หน้า ปัจจุบันมีประกวดแต่หน้าใหญ่ กับหน้าเล็ก พอเป็นแบบนี้พวกหน้ากลางก็ถูกดันมาขายกันเป็นหน้าใหญ่หมด ถ้าไม่เล็กจริงเค้าขายกันเป็นหน้าใหญ่หมดครับ แต่ของผมหน้าใหญ่ต้องมองลงไปแล้วเออใหญ่จริง ไม่ใช่มองยังไงก็ไม่ใหญ่แล้วมันขายกันเป็นหน้าใหญ่ยังไงวะ งงจริง ๆ ครับ ผมว่าถ้าอยากจะเก็บเนื้อว่านอย่างแรกต้องเอาแบบดูง่ายสบายตาเป็นหลักครับ และค่อยหาสวย ๆ อย่าลืมนะครับเนื้อว่านปี 2497 เจอสวย ๆ น้อยกว่าไม่สวยนะครับ พระสร้างกันเอง เร่งสร้าง ทำให้สวย ๆ มีน้อย เจอสวย ๆ ดูง่าย ๆ น่าสะสมมาก ๆ ครับ ผมแนะนำจากใจ อนาคตไม่ต้องพูดถึงผมว่าสวย ๆ เกินล้านทุกองค์แน่นอนครับ

          เมื่อวานไปเซ็นต์สัญญาทำเว๊ปใหม่แล้ว ไม่รู้จะเป็นอย่างไร เอาแค่ใช้งานได้ไม่สะดุด ไม่ล่มบ่อยผมก็พอใจแล้วครับ คงจะอีกประมาณสัก 2 – 3 เดือนคงได้ลองใช้กันดูครับ ตอนนี้ถ้าพี่ ๆ เพื่อน ๆ ท่านใดสนใจพระเครื่องก็เชิญที่ร้านผมที่โฮมโปรได้เลยนะครับ ยินดีต้อนรับเสมอ วันนี้สวัสดีครับ